4: Jhesus.O siele wtvercoren, waer om begeefdi mi?
Een ander lyedeken
Jhesus.
O siele wtvercoren, waer om begeefdi mi?
Het zijn mijn soete weelden, altijt te zijn bi dy.
Wilt nu doch weder keren; mijn hert es op ghedaen;
Mijn min is ongemeten; ic wil di geern ontfaen.
Die minnende siel.
O edel, schoon van formen, rijck, machtich, wijs daer by,
Heer boven alle heeren, wat sal ic antwoerden di?
Mijn hert begint te beven; wilt mijn genadich sijn;
Ic val aen dijn genaden; vergheeft mi schult ende pijn.
Jhesus.
Coemt naerre, wtvercoren, dijn bede is gehoert;
Ic sie dijn hert van rouwen ontdaen ende seer gestoert.
Wilt nu met my verbliden, altijt in vreden sijn.
Coemt, ic sal u schencken dan alre besten wijn.
Die minnende siel.
Rou, pijn ende swaer versuchten is al in my vergaen;
O oversoete ihesu, dat heeft dijn min gedaen,
Claer, schoen ende ongemeten; veel crachten sijn daer in.
Mijn hert beghint te bernen recht als een seraphin.
Jhesus.
Coemt, mijn wtvercoren, gaet blidelic in mijn rust;
Daer seldy sien ende horen der engelen vroude ende lust.
Dat [gi] in groter eren bi mi verheven [sult] sijn,
Dat gi hem sijt gelike, dat is die wille mijn.
Die minnende siel.
Geen vroude en mach mi meer lusten in alder werelt wijt.
Alleen is mijn begheren, o iesu, daer ghi sijt;
In vrouden aen te scouden dijn soete, claer aanschijn;
Eewelic sonder eynde in dinen love te sijn.
Jhesus
Mijn scoon, mijn wtvercoren, nu lijt u een corte tijt;
Daer in stelt u genuegen, dat gi mi te wille sijt.
Ic heb veel om di geleden, wilt des gedachtich sijn
Ende laten dinen wille gehelic in dye mijn.
Die minnende siel.
O ihesu, soete brudegom, siet my van binnen aen,
Ic heb dijn soete beelde diep in mijn herte staen,
Metten cruce verheven, bleec, bloedich ende seer ontdaen;
Die vlammen dijnre minnen sijn door mijn herte ghegaen.
Jhesus.
Mijn bruyt, myn wtvercoren, ic bin int herte dijn;
Ic heb dijn gansch[en] wille ghelic in dye mijn.
Gi hebt mi al gegeven, dat is in dijnre macht.
Ic heb minnentlic ontfangen, daer ic lange na heb gewacht.
Die minnende siel.
Hert, moet, cracht ende zinnen sijn lieflic opgedaen.
Mit groter lust [van minnen] heb ic di nu omvaen.
O ihesu, soete brudegom, ist boven mijn[re] macht,
Ic bin daer toe gecomen doer dijn bernende minnen cracht.
Jhesus.
Mijn bruyt, mijn wtvercoren, wilt nu in vreden sijn:
Ic heb dijn hert wt minenn verenicht met dat mijn.
Ic en wil u niet begeven, noch laten in geenre noot;
Om dijn minne bin ic gestorven in den cruse den bitteren doot.