Introductie
'Gebeurende poëzie' noemt Ruben van Gogh zijn gedichten. Hij beklom vaak het toneel om ze voor te lezen en is de geestelijke vader van De Literaire Afwerkplaats. Dat is een kleine, besloten ruimte waarin een zeer beperkt publiek, maar minimaal één gast, naar een dichter kan luisteren. Behalve optredens verzorgt hij ook workshops en organiseert hij poëzie-activiteiten bij de Stichting Literaire Activiteiten Utrecht (SLAU) alsook met Van Wicken & Weeghen, congresbegeleiders en deskundigen 'op ieder gebied'.
Hij werd geboren in 1967 en behoort tot de jongere generatie dichters, die eigentijdse vormen gebruiken en eigentijdse thema's. De vele herhalingen en het dwingende ritme doen het goed voor een publiek. Zijn 'gebeurende' gedichten kenmerken zich door een filmisch karakter en zijn geïnspireerd door de moderne media: televisie, internet, videoclips en films. Hij bundelde 'moderne' gedichten in de spraakmakende bloemlezing Sprong naar de sterren.
Hij schrijft over de liefde (die zes letters zijn hem al genoeg), maar ook over ruimtereizen, telecommunicatie, spooksteden, tweelingen, de waan van de dag, de Alfabetstraat, onthoofde commandanten, zoekmachines en de vreemde belevenissen van rode bloedlichaampjes.
Het werk in citaten:
|
| Over Nederlandse en Vlaamse dichters is ook geschreven in Het Literatuurboek dat de Koninklijke Bibliotheek in december 2003 samen met uitgeverij Waanders publiceerde. |
|
| Portretfoto van Ruben van Gogh door Keke Keukelaar [© Keke Keukelaar] |