De dichtbundel Totaal witte kamer (2002) van Gerrit Kouwenaar vormde de aanleiding voor een televisie-documentaire die op 4 maart 2004 zijn voorpremière beleefde in de aula van de Koninklijke Bibliotheek. De documentaire werd een week later door de NPS uitgezonden. In de vitrine bij de hoofdingang van de KB werd aan de bijna 80-jarige dichter aandacht besteed met een kleine selectie uit zijn bundels.

Deze dichtbundel verscheen in het najaar van 2002 en bevatte een aangrijpende titelreeks, 'Totaal witte kamer', gewijd aan de dood van Kouwenaars vrouw Paula. Het werk van Kouwenaar heeft een indrukwekkende ontwikkeling doorgemaakt. Van politiek linkse protestverzen tot verstilde taalkundige paradoxen. Van rebelse Vijftiger is Kouwenaar inmiddels uitgegroeid tot de éminence grise van de Nederlandse poëzie. Het oeuvre wordt niet alleen door een groot lezerspubliek gewaardeerd, maar heeft bovendien op collega-dichters een enorme invloed uitgeoefend. Niet voor niets ontving Kouwenaar reeds in 1971 de P.C. Hooftprijs voor zijn gedichten.

Behalve taalexperimenten zijn de gedichten van Kouwenaar ook getuigenissen die taal en leven op hetzelfde niveau plaatsen. Eenvoudige maar essentiële vragen als 'Wat heeft men gedaan vandaag?' worden er in beantwoord en de dingen die men gedaan heeft, lijken - uitgedrukt in woorden - nooit geringer of heftiger te kunnen zijn dan ademen, al luidt het antwoord: 'Vuur gestookt van afval'.

Ter gelegenheid van Gedichtendag 2005 verscheen Kouwenaars nieuwe bundel: Het bezit van een ruïne.


- Klik voor een uitvergroting
© Vincent Mentzel