Introductie
'Poëzie is in wezen een serieuze zaak. Dus een beetje humor erin vind ik wel prettig', zei Victor Schiferli in een interview. Hij publiceerde vanaf 1990 artikelen, essays en gedichten in tijdschriften als Nymph (waarvan hij medeoprichter was), in Optima en in Bunker Hill (waarvan hij nu redacteur is). Hij werkt als fondsredacteur voor uitgeverij De Bezige Bij en debuteerde in 2000 met bundel Aan een open raam, die werd genomineerd voor de C. Buddingh'-prijs voor nieuwe Nederlandse poëzie.
De gedichten van Victor Schiferli kenmerken zich door een strakke vorm en een romantische aard: er wordt voortdurend gezocht naar liefde, lichtheid en eenheid, maar verwarring en afscheid liggen steeds op de loer. Het bijzondere en verhevene contrasteert in de gedichten met de alledaagse werkelijkheid. Het besef vrij van tijd en ruimte te zijn bijvoorbeeld wordt gedwarsboomd door een muis in het trapportaal. Geliefden veranderen in resusaapjes annex proefdieren en een mesthoop lijkt op een 'grote, boosaardige bavaroise die rookpluimt naast een boom'. De recensies stellen vast dat zijn gedichten virtuoos zijn en dat ze gaan over dagelijkse dingen, waarbij berusting 'als een mooi mat patina' over de regels ligt
Het werk in citaten:
|
| Over Nederlandse en Vlaamse dichters is ook geschreven in Het Literatuurboek dat de Koninklijke Bibliotheek in december 2003 samen met uitgeverij Waanders publiceerde. |
|
| Zelfportret van Victor Schiferli, 2010 |