Dit dossier is bijgewerkt tot 7 juni 2007
Jaarlijks herdenkt Nederland de bevrijding in mei 1945. In Europa kwam de Tweede Wereldoorlog tot een einde, in Azië zou de strijd nog enkele maanden duren. Pas nadat een tweetal atoombommen waren ingezet kwam ook hier een einde aan de oorlog.
De herdenkingsactiviteiten zijn elk jaar talrijk en zeer divers. Intussen zijn de meeste ooggetuigen van die bevrijding gestorven. Hoogbejaarden hebben de oorlog en bevrijding nog als volwassene meegemaakt, maar meer en meer overheersen herinneringen en getuigenissen van kinderen.
Zou J.C. Bloem dat in gedachten hebben gehad toen hij zijn vers 'Na de bevrijding' schreef?
Schoon en stralend is, gelijk toen, het voorjaar,
Koud des morgens, maar als de dagen verder
Opengaan, is de eeuwige lucht een wonder
Voor de geredden.
In 't doorzichtig waas over al de brake
Landen ploegen weder trage paarden
Als altijd, wijl nog de nabije verten
Dreunen van oorlog.
Dit beleefd te hebben, dit heellijfs uit te
Mogen spreken, ieder ontwaken weer te
Weten: heen is, en nu voorgoed, de welhaast
Duldloze knechtschap -
Waard is het, vijf jaren gesmacht te hebben,
Nu opstandig, dan weer gelaten, en niet
Eén van de ongeborenen zal de vrijheid
Ooit zo beseffen.
Herdenken gebeurt, kortom, vooral door hen die de oorlog niet zelf hebben meegemaakt. Wat wel leeft in het bewustzijn van velen, is het besef dat het van belang is stil te staan bij wat is gebeurd - opdat zich zoiets nooit herhaalt. Bovendien geeft de actualiteit op zichzelf ook wel reden zich gelukkig te prijzen in een land te wonen waar vrede en vrijheid heersen. Dat die, juist nu, niet vanzelf spreken, maar een niet genoeg te waarderen verworvenheid zijn is ook iets om zich elk jaar op 4 en 5 mei even goed van te doordringen .
|
|
|
|
|