Dit dossier is bijgewerkt tot 15 april 2011
Ze was al sinds 1978 met pensioen, maar bleef desalniettemin hèt gezicht van het Leger des Heils in Nederland, Alida Margaretha Bosshardt, overleden op 25 juni 2007. Majoor Bosshardt (die hoewel ze al lang was gepromoveerd tot luitenant-kolonel, altijd haar oude rang bleef voeren) werd op haar achttiende heilssoldaat. Vanaf haar toetreding in 1932 was zij dus vijf-en-zeventig jaar actief voor het Leger des Heils. Zij was een van de grote persoonlijkheden van de twintigste eeuw in Nederland, getuige haar nominatie voor de verkiezing van ‘Grootste Nederlander’, haar vele onderscheidingen en het feit dat Air Holland een Boeing 757 naar haar vernoemde.
Alida Bosshardt werd op 8 juni 1913 in Utrecht geboren. Haar vader had zich bekeerd tot het katholicisme, haar moeder was hervormd. Deze gemengde opvoeding leidde bij haar tot een oecumenisch geloof, waarin naastenliefde centraal stond. Ze was een lastige tiener, die niet van leren hield en op haar veertiende de school verliet. Een vriendin van haar broer nam haar toen ze achttien was eens mee naar een kennismakingsbijeenkomst van het Leger des Heils. Het praktische en tolerante geloof dat ze daar vond zou ze de rest van haar leven trouw blijven. Ze werkte toen in de manufacturenwinkel van haar oom. Pas later zou ze volledig in dienst van het Leger komen.
Tijdens de Tweede Wereldoorlog werd het Leger des Heils verboden. Bosshardt zette desondanks haar werk in een Amsterdams kindertehuis de Zonnehoek, waar veel Joodse kinderen zaten, voort. Ze zat hiervoor drie weken gevangen, waarna ze door onoplettendheid van haar bewakers ontsnapte. In 2004 kreeg ze voor het redden van veel Joodse levens de prestigieuze Yad Vashem-medaille.
In 1948, ze was inmiddels kapitein geworden, stichtte ze midden op de Wallen in Amsterdam het Goodwill-centrum. Het centrum stond altijd open voor iedereen die haar daar nodig had. Nationale bekendheid verwierf ze met het programma Anders dan anderen in 1959. In 1965 leidde ze Prinses Beatrix, vermomd als heilssoldate, rond op de Wallen. Beatrix droeg een stapel exemplaren van het huisorgaan van het leger, de Strijdkreet. Majoor Bosshardt bleef tot op hoge leeftijd dit blad verspreiden in cafés, restaurants en uitgaansgelegenheden. Er zijn prachtige beelden van bewaard gebleven: Majoor Bosshardt die een groep heilssoldates aanvoert, een bruin café binnenmarcheert met een stapel Strijdkreten en vraagt: 'Mogen wij voor u zingen?'
Al in 1966 werd Bosshardt geridderd voor haar werkzaamheden. Alle eerbewijzen die ze in haar leven ontving, beschouwde ze als overbodig, maar ze genoot er wel van. Majoor Bosshardt stond bekend om haar nuchterheid en onbevangenheid. Als vrouwen dan toch in de prostitutie werkten, hoopte ze maar dat ze in ieder geval goed zouden verdienen. En als ze uit eten ging was een gehaktbal voor haar luxe genoeg. Haar no-nonsense instelling maakte haar tot geliefde gesprekspartner voor mensen als Paul de Leeuw en Herman Brood, maar ook voor het Koninklijk huis en andere hoogwaardigheidsbekleders.
Ze stopte na een hersenbloeding met het verspreiden van de Strijdkreet, het blad van het Leger des Heils, maar ze gaf nog tot in 2005 lezingen, ging op bezoek bij zieken, sprak op congressen en tijdens kerkdiensten en verscheen op televisie. Hierbij sprak ze ook vrijmoedig over het ouder worden en over het feit dat ze geen angst voor de dood had. In 2006 ging haar gezondheid sterk achteruit. Ze overleed op 25 juni 2007. Vele hoogwaardigheidsbekleders reageerden op haar overlijden: premier Balkenende noemde haar 'een voorbeeld voor iedereen’ en burgemeester Job Cohen roemde haar – met een verwijzing naar de wapenspreuk van Amsterdam - als ‘heldhaftig, vastberaden en barmhartig’. Het Leger des Heils maakte haar overlijden in stijl bekend bekend: ‘Bevorderd tot heerlijkheid’.
De geboortedag van de majoor is uitgeroepen tot Majoor Bosshardtdag. De eerste herdenkingsdag viel in 2008, zestig jaar nadat de majoor begon met haar Goodwillwerk in Amsterdam. Op 8 juni opende Job Cohen het Majoor Bosshardtmuseum, dat is ondergebracht in de woning waar de majoor tot haar dood woonde. Het Leger des Heils en TNT overhandigden hem het eerste exemplaar van een postzegelboekje met herdenkingszegels.
Bij de woning start een wandelroute door Amsterdam. Deze `Bosshardtroute' voert langs plekken die herinneringen oproepen aan het leven en werk van de majoor.
|
|
|
|
|
|
|