* 2009
Auteur: Ramsey Nasr (1974)
Genre: Poëzie
Heel lang heeft Nederland het zonder Poet Laureate volgehouden, al was in een enkele plaats al een stadsdichter actief. Na de verkiezing van Komrij tot eerste Dichter des Vaderlands echter viel de ene na de andere stad voor een dichter: Dordrecht, Groningen, Waalwijk, Borger-Odoom, er was geen houden aan. Ook in België benoemden gemeentebesturen officiële stadsdichters. Ramsey Nasr werd in Antwerpen stadsdichter na Tom Lanoye en stoomde zichzelf daarmee klaar voor de nationale taak die hem als derde Dichter des Vaderlands op de schouders werd gelegd. Ter gelegenheid van zijn benoeming werden in 2009 zijn vroege gedichten gebundeld in Tussen lelie en waterstofbom.
Zijn veelal breed meanderende gedichten verraden de acteur die Nasr ook is - hij stond op het toneel en speelde enkele filmrollen - door hun energieke gevoel voor ritme, idioom en wisselende registers. Hij schrikt er niet voor terug om de taal van de tegenstander en die van de toekomst te spreken: 'dus poetry poet, kijk me ogen, luister me oren, want hier is ki torri hardcore & luid'. In Nasrs regels resoneren zinnen en beelden mee uit een breed internationaal cultureel reservoir, maar de dichter heeft het laatste woord: 'Ik schrijf geen poëzie met voetnoten'.(PvC)
Aanvragen
|
Bron: Het Literatuurboek / [samenst. en red.: Jan Bos ... et al. ; fotogr.: Jos Uljee]. - Zwolle: Waanders, cop. 2003