How to be a Dutchie - Klik voor een uitvergroting
Vorige pagina

L.W. [= Willy & Lue?]

Volgende pagina

Gekocht van Antiquariaat Theo de Boer, Zwolle
Verwerving 2001
Datering Ca. 1950-1955
Formaat 22 x 17 cm.
Signatuur 79 H 47

Dit kleurrijke schriftje is gemaakt om de bestaande vooroordelen over de Nederlander de wereld uit te helpen. De eerste bladzijden laten daarover geen misverstand bestaan. Een tekening van een in klederdracht gehulde Nederlander op klompen met een stenen pijp in de mond, wordt met een fors rood kruis doorgehaald. De tekst erbij is ook doorgestreept. Het bijschrift luidt: ‘no! no! no! nonsense!’.
Wat volgt zou men kunnen omschrijven als een inburgeringcursus. In fraaie scènes voorzien van verklarende teksten in het Engels wordt de buitenlander ingewijd in de Nederlandse zeden en gewoonten. Aan de orde komen onder andere Sinterklaas, praten over de opvoeding, drinken van thee en koffie op vaste tijden, vechten bij het instappen in bus of tram, eten van ‘heaps and heaps of potatoes’, het hebben van tenminste zes kinderen, dertig verschillende manieren om te zeggen dat iemand gek is, de traditionele rolverdeling tussen man en vrouw (een man die de krant leest terwijl zijn vrouw het huishoudelijke werk doet, is niet invalide), discussies of het geoorloofd is de lippen te stiften, haring eten, carnaval,

de stilte voor het gebed voor elke maaltijd hoe groot of klein ook, fietstochtjes naar de bollen, de gouden koets en het kennen van ‘tocht’ naast de winden uit de normale windstreken.
Deze cursus houdt de Nederlander een spiegel voor; het zijn natuurlijk allemaal minder fraaie eigenschappen en nieuwe vooroordelen die hier worden gepresenteerd.
De auteurs, Willy & Lue, kennen Amsterdam goed. Veel tekeningen zijn gestoffeerd met Amsterdamse elementen. De aanwezigheid van een appendix waarin de kleuren goud, grijs, groen en rood worden gepresenteerd als de kleuren van Denemarken én de opmerking dat de Nederlander nooit ‘tak for mad’ of ‘velbekomme’ zegt bij het eten van aardappelen doet vermoeden dat een in Denemarken verblijvend Amsterdams paar dit schriftje heeft aangelegd.

(AL)