Hendrik Antoon Lorentz (1853-1928) kreeg in 1902 de Nobelprijs voor de verklaring van het Zeeman-effect. Pieter Zeeman, Lorentz’ assistent in Leiden, had met een experiment aangetoond dat lichtstralen beïnvloed werden door een sterk magnetisch veld. Dat dit zo zou zijn had Lorentz al voorspeld in zijn elektronentheorie (die eigenlijk over elektromagnetisme ging).