De keuze van Gerrit Komrij (5)
8 juni 2007 Gerrit Komrij Nederlandse poëzie

Eindelijk weet ik waar Nijntje vandaan komt. Jeanette Kok, die de scepter zwaait over de kinderboeken en aan wie ik geen vraag om een boek vergeefs stel, komt me de allereerste aflevering van Nijntje brengen. Als het een eerste druk was kon je er een kasteel in Japan van kopen. Een engel verscheen aan mevrouw Pluis en toen was Nijntje er ineens.

Jeannette Kok en Gerrit Komrij in zijn werkkamer in de Koninklijke Bibliotheek

Jeannette Kok en Gerrit Komrij in zijn werkkamer in de Koninklijke Bibliotheek

Ik zit potdome helemaal in de sfeer van de geboorte, hier in deze baarmoeder van boeken. Duizenden boeken moeten weer een boek voortbrengen. Ik weet nog niet hoe het er uit zal zien. Een engel zweeft door de kamer, hoop ik.

Het fotokopieerapparaat blijkt de schuld van de warmte. Vandaag is het een eind verderop gezet, als een ondeugende jongen in de hoek. Ik voel niet dat het kouder wordt, zoals ik ook niet heb gevoeld dat het warmer werd. Ik zit met mijn neus en mijn hoofd tussen de boeken. Ik lees weer zoals ik las als kind.

Ik weet niet of de voortplanting bij de mensen een verstandig iets is, maar wat een prachtidee is de voortplanting bij de boeken. Zojuist heb ik drie karretjes naar het magazijn zien wegrijden. De oude boeken gaan weer slapen. Ze hielpen even mee aan de verwekking van een nieuw boek.

Gisteren droomde ik van lange gangen onder de Koninklijke Bibliotheek, kilometerslange gangen met gestorven boeken. 't Was beslist een beetje eng. Vandaag mocht ik in gezelschap van Jeannette een kijkje nemen. Lift naar beneden, een omgekeerde Abeltje. De gangen bleken er precies zo te zijn. 't Was net zoals ik het had gedroomd. Dat komt van het boeken lezen!

Ik houd op met m'n gekrabbel, want de vriendelijke magazijnmannen komen weer binnen. Met vier volle karretjes.

Ed Franck: Met armen te hoekig voor sierlijke vleugels ([Averbode]: Averbode, 1999
Ed Franck: Met armen te hoekig voor sierlijke vleugels ([Averbode]: Averbode, 1999
Gedicht 'Eva' door Ed Franck
Gedicht 'Eva' door Ed Franck

Vandaag van Ed Francken, nooit van gehoord, een paar mooie gedichten gelezen. In de afdeling 'Stille brieven' bevindt zich deze brief aan Eva.

Eva

Alleen in huis.
En dan je troetelboeken
met omzichtige gebaren
op de vloer schikken
- zo, nee zo -
open
op de mooiste tekening
of de mooiste tekst
en dan ertussen gaan tronen
met opgetrokken tintelknieën
en alleen maar kijken,
rijker dan de rijken.