Boudewijn Büch (1948-2002)

De op zaterdag 23 november 2002 overleden Boudewijn Büch kan met de volgende trefwoorden gekarakteriseerd worden: dichter, schrijver, verzamelaar, reiziger, bibliofiel, Goetheaan, melancholicus, Rock 'n' Roll-specialist.

Bleef hij een aantal van zijn passies zijn leven lang fanatiek najagen, dichten en schrijven boetten in de loop der jaren aan belang in, hoewel hij over succes niet te klagen had. Het radicaalst ging dat met het dichten. Van de ene op de andere dag besloot hij geen gedichten meer te publiceren; uit wat hij nog in portefeuille had mochten redacties van schoolkrantjes vrijelijk putten. Van zijn romans is De kleine blonde dood (1985) veruit de bekendste geworden, mede door de film die naar het boek vervaardigd werd. Maar ook zijn hilarische roman over het leven in een commune Links! (1986), Het dolhuis (1987), dat handelt over zijn verblijf in een jeugdinternaat, en Het bedrog (1993), waarin de breuk met een boezemvriend werd vastgelegd, vonden veel aftrek.

Naast deze sterk autobiografische romans publiceerde Büch tal van niet-fictionele werken waarin hij zelf overigens altijd heel nadrukkelijk op de voorgrond trad. De onderwerpen lopen uiteen van zijn grote literaire liefde J.W. von Goethe, de geschiedenis van de Rock 'n' Roll, zijn fascinatie voor Mick Jagger (`Een pickup waar een LP van The Beatles op gedraaid is, kan direct bij het grofvuil' was zijn stellingname in de ooit brandende kwestie The Rolling Stones versus The Beatles), verslagen van zijn talloze reizen naar de meest obscure eilanden, en zijn grote liefde voor bibliotheken. Wie een indruk wil krijgen van de diversiteit van zijn oeuvre hoeft in de KB catalogus maar even zijn naam in te tikken. Daarin kan men zien dat zijn liefde voor het mooie boek ook tot uitdrukking kwam in een groot aantal uitgaven bij bibliofiele drukkers waarvan Ger Kleis van Sub Signo Libelli de belangrijkste is. Deze categorie boeken kunnen op de afdeling Bijzondere Collecties worden aangevraagd en ingezien.

Overigens dankte Büch zijn bekendheid bij het grote publiek niet alleen aan zijn pen. De afgelopen twee decennia was hij ook een geliefde TV-persoonlijkheid. Begon hij met het meest toegankelijke boekenprogramma dat ooit op de Nederlandse beeldbuis te zien is geweest, daarna zagen we hem toch vooral als de eeuwige reiziger. En wie kent niet zijn komische optreden in de reclamespotjes voor een bekend rijstmerk?

Hoewel men over de uiteindelijke waarde van al Büchs activiteiten van mening kan verschillen, zijn vermogen om mensen ergens enthousiast voor te maken staat boven elke discussie. De reportage van de vervulling van zijn grootste wens, een ontmoeting met Mick Jagger, is daar een ontroerend voorbeeld van. Zijn opzettelijk amateuristische manier van presenteren heeft zelfs school gemaakt!

Literatuur

Links

Weerzien / Boudewijn Büch, cop. 1984

Weerzien / Boudewijn Büch, cop. 1984

Een vriendschap met de wereld / Boudewijn Büch. Een persoonlijk bolwerk tegen de chaos / Redmond OHanlon, cop. 1990

Een vriendschap met de wereld / Boudewijn Büch. Een persoonlijk bolwerk tegen de chaos / Redmond O'Hanlon, cop. 1990

Dossier: Boudewijn Büch / Govert Boterblom, cop. 1997

Dossier: Boudewijn Büch / Govert Boterblom, cop. 1997

Grafreizen / Boudewijn Büch, cop. 1994

Grafreizen / Boudewijn Büch, cop. 1994